Կանոն Սրբոյ Շողակաթին՝ այսինքն Սրբոյ Էջմիածնի

Էջմիածնի Մայր տաճարի հիմնարկման տեսիլը՝ Էջմիածնի առաջին տպարանի փորագրանկարներում

Ամփոփում

Հոդվածը նվիրված է Սուրբ Էջմիածնի Մայր տաճարի հիմնարկման տեսիլին և նրա գեղարվեստական ու գրական մեկնաբանություններին՝ շեշտադրելով Շողակաթի տոնի խորհրդաբանական և պատկերագրական բովանդակությունը։ Ուսումնասիրվում է, թե ինչպես է Ագաթանգեղոսի «Հայոց պատմության» մեջ ներկայացված Լուսավորչի տեսիլը՝ երկնային լույսի և Միածնի էջքով, վերածվել հայ միջնադարյան արվեստի և գրականության ներշնչանքի աղբյուրի։ Հոդվածում ցույց է տրվում, որ Սուրբ Էջմիածնի պատկերներն ու նկարագրությունները ձևավորել են յուրահատուկ սիմվոլիկ համակարգ, որտեղ տաճարը մեկնաբանվում է որպես երկնքի և երկրի միավորման խորհրդանիշ՝ հայ եկեղեցու և ազգային ինքնության կենտրոն։